Staff

Credits

Alle art en alle sheets behoren tot hun rechtmatige eigenaar.
Idee en site behoren tot (c) Zachary&Slaine
Forum is het beste te zien in Google Chrome & Firefox


    Person of intrest

    Deel
    avatar
    Daniël

    Man Aantal berichten : 66
    Dollars : 11
    Registratiedatum : 06-07-16
    Leeftijd : 21
    Woonplaats : Downtown @ Hades

    Character sheet
    Age: 18
    Kind: Test-Subject
    Love: No! Stop touching me! :c

    Person of intrest

    Bericht van Daniël op ma jul 11, 2016 5:08 pm

    Verward zat hij rechtop in bed. Het was alsof het nooit gebeurd was maar het was wel degelijk gebeurd. Het velletje papier dat hier naast hem lag was het bewijs ervan. Een van de wetenschappers was naar hem toegegaan en had hem geld aangeboden in ruil voor het afwerken van zijn boodschappenlijstje. Hij wreef de slaap uit zijn ogen en keek op het lijstje.


    * Een doorn van een dode braamstruik
    * Een klaproos
    * Een varen blad


    Hij zuchtte en sloeg zijn ogen ten hemel, waar waren die wetenschappers in hemelsnaam mee bezig? Het was te belachelijk voor woorden als je het zo las. Een allegaartje van jewelste en wat moest die wetenschapper er nu eigenlijk mee? Hij haalde zijn schouders op en besloot er niet al te veel over in te zitten, als de wetenschapper dit moest hebben dan zou het halen en al zeker voor het mooie bedrag dat hem beloofd was. Hij stond op uit zijn bed en staarde de spiegel in, zijn donkere ogen staarden hem aan en de kringen onder zijn ogen wezen al snel aan dat hij weinig nachtrust had gehad. De jongen slaakte een zucht en trok een zwart t-shirt aan en een zwarte jeansbroek. Ook trok hij een set zwart-witte sneakers aan en als laatste trok hij een zwart vest aan. Een normale voorbijganger zou vragen of hij alleen maar zwart droeg en hij staarde dan enkel terug en liep door. Mensen vonden het vreemd maar dan kenden ze hem nog niet. Hij haalde nog snel een hand door zijn haar en hij verliet zijn kamer.
    Het weer buiten zat voor de verandering eens mee, dat was ook wel eens fijn na alle plensbuien en hij haalde opgelucht adem. Hij stak zijn handen in zijn broekzakken en liep het gebouw uit waarna hij even zocht naar een bordje dat naar de Pinewoods wees. Hij was er pas een keer eerder geweest en hij kon er beter in een keer naartoe lopen dan weer opnieuw te verdwalen, net zoals de eerste keer waarna hij in de armen van een wetenschapper was gelopen. Dat was een keer en nooit meer. Hij voelde een koude rilling over zijn rug trekken toen hij eraan terugdacht.
    De bordjes waren redelijk oud maar toch  nog goed leesbaar als je even de tijd nam om ernaar te kijken. Nu hij door bleef lopen vond hij al snel weer de ingang naar het bizarre bos terug. Twijfelend bleef hij even aan de rand staan, zou hij echt... Hij schudde zijn hoofd en al zijn zorgen van zich af. Het duurde even voordat hij echt in het bos was maar van het pad ging hij niet af. De klaproos zou ergens in het echte midden moeten zitten van het bos en daar zou hij dan ook het eerste naartoe gaan. Dwalend over de paden op zoek naar de ingrediënten van de lijst bleef hij even staan toen hij een ijzingwekkende huil hoorde, toen het geluid wegstierf liep hij verder maar wel wat voorzichtiger. Terwijl hij verder liep struikelde hij bijna over een tak die daar lag maar hij wist net zijn evenwicht te behouden en zo te blijven staan. Toen hij wat beter keek zag hij dat het een een braamtak was. Hij trok verwonderd zijn wenkbrauwen op en grinnikte. Was het ook een dode braam? Hij onderzocht snel de plant en zag dat het een verdorde braam was. Voorzichtig pulkte hij er een braamdoorn af en stak die in zijn broekzak. Zijn weg vervolgend naar het midden van het bos keek hij over zijn schouder, ergens had hij het idee dat er iemand naar hem keek maar toch ook weer niet. Het zou wel verbeelding zijn dacht hij waarna hij toch iets sneller ging lopen. Het zoeken naar het rode bloempje wilde niet echt lukken en hij zuchtte geërgerd. Zou hij die stomme plant eigenlijk nog kunnen vinden hier? "Rotplant"zei hij zacht en hij schopte een kiezel voor zich uit. De kiezel landde op een andere groene plant. Het leek wel of iedereen vandaag met hem lachte maar hij lachte toch echt wel het laatste. De kiezel was op een varen geland en hij had net die plant nodig had. Hij haalde zijn schouders op, blijkbaar was het zo erg nog niet als hij had gedacht. Voorzichtig haalde hij de plant uit de grond en stak deze onder zijn arm. Wat moet het er belachelijk uitzien dacht hij en hij slaakte opnieuw een zucht.
    Dieper het bos in werd het dichter begroeid met planten en werd het moeilijker om vooruit te kijken, nu hij er bijna was wilde hij die stomme klaproos hebben en zijn geld krijgen. Hij liet zijn klauwen tevoorschijn komen en hakte een paar overhangende planten uit zijn weg. Achter deze planten kwam, alsof hij in een film zat de klaproos tevoorschijn. Hij slaakte nu een zucht van verlichting, hij had alles wat hij aan die idiote wetenschapper moest geven. Hij grimaste en plukte de bloem en net op het moment dat hij de plant afscheurde van zijn wortels vloog iets hem aan waarop hij vliegensvlug reageerde met zijn klauwen om deze in het object of het beest te laten glijden. Het beest krijste en stond nu grommend tegenover hem. De gele ogen keken in zijn zwarte en hij zag angst maar ook een onverbiddelijke blik dat hij niet wilde dat de jongen hier levend wegkwam. Hij liet de klaproos snel in zijn zak glijden en sloeg nu zijn klauwen aan zijn handen uit, snel deed hij ook zijn schoenen uit en liet daar de klauwen naar buiten komen. Bij het zien van dit deed het beest een paar stappen achteruit alsof het bedacht dat het misschien niet zo slim was om hem hier en nu aan te vallen. Hij deed een stap naar voren en het beest deed precies hetzelfde en vloog hem aan. Zijn eigen klauwen liet hij in het beest zinken dat een soort mix was van wolf en nog iets wat er op leek met grijze en bruine plukken vacht. Het gegrom en de klappende tanden recht voor zijn neus lieten hem zonder reden het beest in zijn buik trappen waarop die in zijn arm beet. Een kreet van pijn ontsnapte aan de jongen waarvan het dier zo schrok dat het wegrende. Hij kreunde zachtjes en keek naar hoe het beest in de verte verdween. Met moeite kwam hij overeind en hij kneep op zijn schouder. "Stomme Pinewoods... Stomme wetenschappers" spuwde hij. Hij keek nog een keer naar waar het beest verdwenen was en hij liep terug over het pad, niet meer zo snel als dat hij heen was gelopen maar toch nog in een redelijk tempo. Bij de rand van het bos bleef hij staan. Daar stond een man in een witte jas en hij keek kil naar de man. Hij knikte naar de man en liep naar hem toe. "De bestelling" zei hij en hij haalde de ingrediënten uit zijn broekzak waarna hij ze overdroeg aan de man. "Slaine moest ze hebben. Ik verwacht mijn loon binnenkort" zei hij en hij wilde weglopen maar de man in het wit hield hem tegen. "Hier" zei de man en hij gaf hem een witte ovale pil. Hij fronste en keek de man aan, wat was dit nu weer? De man knikte naar zijn schouder en hij liep daarna weg, hem verward achterlatend met een pil in zijn hand en een pijnlijke schouder.


    _________________

      Soortgelijke onderwerpen

      -

      Het is nu wo apr 25, 2018 4:22 pm